jeroen blok

<< verberg

jeroen blok

Ondanks de uiteenlopende schilderkundige en thematische onderwerpen die Jeroen Blok (1976) onder handen neemt, variërend van abstract materiaalonderzoek tot series waarin figuratie en abstractie elkaar in een spannende balans houden, is zijn handschrift voor degene die zich in zijn oeuvre verdiept zeer herkenbaar. Een seriematige aanpak is typerend voor zijn werkwijze evenals een evident plezier in het experimenteren met technieken en materialen, resulterend in onconventioneel gebruik van collagetechniek, intrigerende gelaagdheden en de toepassing van tekstfragmenten.
Werkwijze en gekozen thematiek getuigen van een behoefte aan volstrekte autonomie, en een mate van onaangepastheid, tegendraadsheid en eigenzinnigheid.
En als ik zou zeggen dat Blok bevlogen of gedreven is, is dat een understatement: bezetenheid komt eerder in de buurt. Anders gezegd een enorme innerlijke drive, of, zoals dat in het Duits zo mooi gezegd kan worden: kunst maken ‘aus innere Notwendigkeit’, omdat je niet anders kunt. Dat uit zich in een enorme werklust en productie.
Daarnaast kenmerkt zijn werk zich door een op z’n minst kritische houding, een commentaar op wat zich in wereld afspeelt en hoe mensen met elkaar omgaan. Dit gaat gepaard met een groot verlangen naar vrijheid, een verzet tegen elke vorm van betutteling of beteugeling. Zo duiken in het recente werk van Blok geregeld gevleugelde paarden op, die hun breidels hebben afgeworpen en zich los trachten te maken van het ondermaanse, op weg zo lijkt het, naar de met muzen bevolkte Helicon. De resultaten zijn gedurfd, dan weer ingetogen en poëtisch. Zelf zegt hij over zijn werk:

‘Mijn schilderijen en tekeningen laten zich het best lezen als werk waarin waarneming, vrije interpretatie en beeldvorming elkaar opzoeken. In mijn werk richt ik mij veelal op sociale dilemma's en (leef)patronen.’